Pierwsze muzeum na wolnym
powietrzu: "skansen" znaczy "szańce"
Pierwszy raz ekspozycję wyrobów ludowego rzemiosła
zorganizowano w ramach wystaw przemysłowych w Paryżu w 1867 i w Wiedniu w
1873 roku. Pod wpływem tych wydarzeń szwedzcy muzealnicy wpadli na pomysł
tego, co nazywamy dziś skansenem. W 1885 roku Artur Hazelius zakupił
pierwszy obiekt - zagrodę z Mora z XV w. - a w 1891 otwarto stałą
ekspozycję na sztokholmskiej wyspie Djurgarden na terenach dawnych
szańców. Stąd poszła nazwa dla całego nowego działu muzealnictwa. Dziś
jest tam 150 obiektów, od zagrody typu loft z Telemarku z XIV (na zdjęciu), do obiektów z początku XX wieku.
Bardzo bogaty jest program imprez organizowanych w skansenie. Podczas tych
uroczystości odtwarza się dawne ceremonie i rytuały, piecze się chleb,
plecie wieńce itp. Program ten od początku powiązany jest z programem
edukacyjnym szkół, które przyprowadzają tu swoich uczniów. I jakby przy
okazji działalność ta przynosi spore zyski.
Zagroda kurpiowska w
Kadzidle to mały, bardzo przyjemny skansenik. Przewodnik
pochodzi z rodziny, która mieszkała w tej właśnie chałupie i użytkowała
eksponowane teraz sprzęty. Można też umówić się na zakup wycinanek i
innych wyrobów ludowych.
Istnieje pewna wieś rzeszowska, która stara się zachować swój charakter i
dziedzictwo...
Dawniej Markenhof, dzisiaj Markowa, ma rodowód sięgający 1384 roku.
Niemiecka nazwa to ślad po osadnikach z Saksonii, dla których lokowano
wieś na "surowym korzeniu". Właściciele (Pileccy, Stadniccy, Korniakowie,...)
założyli folwark, który rozparcelowano w 1926 roku.
Założone w 1979 roku Towarzystwo Przyjaciół Markowej stara się zachować
dawną drewnianą zabudowę wsi. W 1985 otwarto skansen, gdzie znalazło
schronienie:
zagroda przysłupowa,
czworoboczne zabudowania gospodarcze z XIX wieku,
chałupa biedniacka,
stodoła,
wiatrak-koźlak,
studnia z żurawiem,
spichlerz-sołek.
A wszystko to wyposażone w sprzęty i przedmioty codziennego użytku.
Jeden z dwu najstarszych
skansenów w Polsce (1927 r.), pięknie położony na skarpie Narwii. Spalony
przez Niemców, został odtworzony w 1958 r. Dodatkową atrakcją tego miejsca
jest fakt, że stał tam kiedyś zamek księcia mazowieckiego Ziemowita. Są tu
zabytki budownictwa ludowego, z jednym wyjątkiem - dworu z Brzózek. Jest
też piękny
Nepomuk.
To jest wyjątkowy skansen
o tyle, że jego rodowód sięga początku XX wieku. Pierwotnie usytuowany był
w Królewcu, a wraz ze zmianą granic zbiory przywędrowały do Olsztynka.
Stąd w nekspozycji znajdują się obiekty budownictwa ludowego z Pruskiej
Litwy, Barcji i Samibii. Oprócz tego reprezentowana jest Warmia, Mazury i
Powiśle.
A tak całkiem po prostu -
to jeden z najpiękniejszych zborów budownictwa drewnianego w Polsce,
znakomicie utrzymany i ciekawie eksponowany.
Są tu zabytki Bojków,
Łemków, Dolinian oraz budowle z Pogórza Zachodniego i Wschodniego.
Skansen ten doznał
poważnych strat podczas pożaru 2.VII.1994. Wyglądało to tak:
A podczas mojego
ostatniego tam pobytu miałem scysję z pewnym kretynem, który musiał
zapalić papieroska...
W Sanoku są dwa
Nepomuki - jeden do zobaczenia na zdjęciu powyżej, drugi w bocznym ołtarzu
cerkwi z Rosolina. Zajrzyj na stronę Nepomuków!
SUCHA
Prywatny skansen,
własność profesora Kwiatkowskiego, na codzień dyrektora Łazienek
Królewskich w Warszawie. Głównym obiektem jest oczywiście drewniany dwór
odnowiony przez Profesora wbrew opinii "biegłych". Toczy się w nim życie
takie, jak przed laty. Właściciel zebrał wszystko co jeszcze istniało z
dawnego wyposażenia dworu, w tym portrety jego mieszkańców. Widać gazety i
robótki ręczne rozłożone na ławce przed gankiem wychodzącym na ogród...
Starannie odnowiono motto nad wejściem do dworu.
Jest tam też piękna kapliczka, która nie jest wyłącznie martwym obiektem
muzealnym:
Trochę dalej usytuowano uratowane przed zagładą trzy chałupy wiejskie. Po
drugiej stronie gumna stoi piękny ośmioboczny maneż, stodoły, karczma.
Dwie chaty uległy
spaleniu w listopadzie 2003..
Sprawca został zatrzymany, okazał się nim pracownik skansenu. Prof.
Kwiatkowski
obiecuje odbudowanie, a właściwie obudowanie obu chat. To już nie będzie
to samo, ale lepsze niż nic.
Po drugiej stronie drogi natomiast, za piękną bramą, zgromadzono jeszcze
jeden dwór o przedziwnych proporcjach, wiatrak, i przede wszystkim
plebanię z XVIII wieku. Plebania stoi nad stawem a najbardziej zadziwiają
jej wnętrza wysokie aż do więźby dachowej.
...i sporo innych obiektów. Ostatnio kolekcja wzbogaciła się o dwór z
Rudzienka, którego zdjęcie, jeszcze w oryginalnej lokalizacji, możecie
obejrzeć na
stronie dworów.
Ten na słupie to św. Jan z Nepomuka z
Mojusza.
Zajrzyj na stronę
Nepomuków!
A wyżej trzy zdjęcia ściągnięte ze strony Waldka i Aldony
WYGIEŁZÓW
Nadwiślański Park
Etnograficzny jest oddziałem Muzeum w Chrzanowie (Małopolska). Istnieje od
1968 roku, można go zwiedzać od 1973. Najciekawsze obiekty to:
kościół z Ryczowa (XVI w)
z dzwonnicą z Nowej Góry (1770)
domy z Alwerni (1825),
Chrzanowa (1807)
spichlerz z Kościelca
(1798), karczma z Minogi (XIX w., rekonstrukcja)
dom sołtysi z Przegini
(1862), chałupa z Przeciszowa (1843)
stodoły, olejarnia,
kuźnia, młyn wodny z Sadka
warsztat wikliniarski,
garncarski, szewski
liczne kapliczki z
okolicy (prawie na 100% jest tam
Nepomucen!)
Odtworzono typ zabudowy
małomiasteczkowej, z placem-ryneczkiem ze studnią (z Aleksandrowic).
ZUBRZYCA GÓRNA
Orawskie zabytki nagromadzone wokół zagrody rodziny sołtysów Moniaków z Zubrzycy Górnej, Otrzymali oni
od cesarza Austrii w roku 1674 indygenat
za zasługi w obronie wiary. A w ich dworze wisi malowany na szkle Nepomuk...
W roku 1937 miała miejsce darowizna tego terenu wraz z
zabudowaniami przez Lattyaków, spadkobierców Moniaków. Był to początek
Orawskiego Parku Etnograficznego. Oto obiekty skansenu:
Przy wejściu lamus - spichlerz plebański przeniesiony z
Podwilka wraz z bramą, XVIII wiek
Karczma z Podwilka, XVIII wiek (kasa i galeria)
Chałupa Alojzego Dziubka z Jabłonki, I połowa XIX wieku
(izba weselna, magazyn)
Zagroda Moniaków: dwór z XVII wieku, przebudowany w roku
1831, in situ
Olejarnia
Chałupa z wyżką Paś-Filipka z Jabłonki, 1765, 1834,
ekspozycja obróbki lnu
Chałupa Dziurczaka, k. XIX wieku, z Zubrzycy Dolnej
(administracja)
Chałupa Kotta, 1869, Zubrzyca Górna
Folusz, XIX wiek
Tartak
Kuźnia
Druga karczma z Podwilka, murowana, k. XIX wieku
Chałupa biedniacka z Moźdżeni, k. XIX wieku
Chałupa Omylaka z Zubrzycy Dolnej, II połowa XIX wieku
Zagroda Misińców, in situ, początek ekspozycji
łańcuchowej wsi orawskiej
Zagroda Małysów z Chyżnego, 1869
Chałupa Wontorczyka z Lipnicy Małej, 1859
Chałupa Świetlaka z Zubrzycy Górnej-Ochlipowa, ok. 1940
Chałupa Marii Pawlak z Piekielnika, II połowa XIX wieku
Zagroda Joanny Moniak
Zagroda Czarniaków z Zubrzycy Górnej, typ "okół", 1930
Szkoła z Lipnicy Wielkiej, II połowa XIX wieku.
W
skansenie napadłem Panią Kustosz, która okazała mi daleko idącą pomoc i
udostępniła do zdjęć figury Nepomuków na codzień schowanych w magazynie.
Pogoda - zadymka śnieżna - uniemożliwiła wykonanie innych zdjęć.
Skanseny - praca dyplomowa
(zawiera zdjęcia ściągnięte z tej witryny bez mojej zgody,
o co miałem pretensje do Autorki i władz uczelni.
W końcu to praca naukowa! Jest tam też lista 52 obiektów)